-
1 īnfatuō
īnfatuō —, —, āre [* in-fatuus], to make a fool of, infatuate: hominem mercede: neminem.* * *infatuare, infatuavi, infatuatus V TRANS -
2 ludifico
lūdĭfĭco, āvi, ātum ( inf. pass. ludificarier, Plaut. Capt. 3, 1, 27), 1, v. a. and n. [ludus-facio], to make sport of, make game of, make a fool of; to delude, chouse, cozen, deceive:erum meum ut ego hodie lusi lepide! ut ludificatus est!
Plaut. Bacch. 4, 4, 3:erum qui ludificas dictis delirantibus,
id. Am. 2, 1, 38:hospitam,
id. Mil. 2, 6, 15:postquam video me sic ludificarier,
id. Capt. 3, 1, 27; id. Truc. 1, 1, 5; 2, 8, 6; Lucr. 1, 939.— Absol.: si latitare ac diutius ludificare videatur, * Cic. Quint. 17, 54. -
3 infatuo
infătŭo, āvi, ātum, 1, v. a. [in-fatuor], to make a fool of, to infatuate (class.):II.aliquem,
Cic. Phil. 3, 9, 22; id. Fl. 20, 47; Sen. Suas. 2 fin.:verbis, Auct. B. Afr. 16, 1: quemque adulatio infatuat,
Sen. Ep. 59 med.:hominem,
Amm. 15, 8, 2. — -
4 in-lūdō (ill-)
in-lūdō (ill-) sī (inlūsseris, C.), sus, ere, to play at, sport with: haec Inludo chartis, sportively throw on paper, H.: Inlusae auro vestes, gayly inwrought, V. (al. inclusae).—To make sport, make game of, mock, jeer at, ridicule: quod dixeram controversiam esse, etc.: me, T.: miseros: artem, in quā excellis: verbis virtutem superbis, V.: artem inlusus omittas, baffled, H.: Inlusi pedes, i. e. staggering, H.: horum virorum dignitati: rebus Humanis, H.: capto, V.: impune in nos, T.: dicere in Albucium inludens: idonei, In quibus sic inludatis, T.—To fool away, waste, ruin, abuse: tum variae inludant pestes, V.: vitam filiae, T.: cui (frondi) uri adsidue Inludunt, V. -
5 deludifico
deludificare, deludificavi, deludificatus V TRANSdupe, make a complete fool of; mock (L+S); make sport of; banter -
6 illudo
illūdo ( inl-), si, sum, 3 (acc. to the first conj. illudiabant, Gell. 1, 7, 3; perf. subj. inlusseris, Cic. Lael. 26, 99 Bait., Lahm.), v. n. and a. [in-ludo].I.Neutr., to play at or with any thing, to sport with, amuse one's self with (syn. colludo; cf. ludificor).A.In gen. (very rare):B.illudo chartis,
amuse myself with writing, Hor. S. 1, 4, 139:ima videbatur talis illudere palla,
Tib. 3, 4, 35.—In partic., pregn.1. (α).With dat.:(β).ut ne plane videaris hujus miseri fortunis et horum virorum talium dignitati illudere,
Cic. Rosc. Am. 19, 54:ut semper gaudes illudere rebus Humanis!
Hor. S. 2, 8, 62:illudere capto,
Verg. A. 2, 64:discrimini publico,
Suet. Tib. 2:inlusit Neroni fortuna,
Tac. A. 16, 1 init.; cf. id. ib. 15, 72 fin. —In aliquem or aliquo:(γ).ego te pro istis factis ulciscar, ut ne impune in nos illuseris,
Ter. Eun. 5, 4, 20; cf.:quae cum dixisset in Albucium illudens,
Cic. de Or. 3, 43, 171:adeon' videmur vobis esse idonei, In quibus sic illudatis?
Ter. And. 4, 4, 19.—Absol.:2.illuseras heri inter scyphos, quod dixeram controversiam esse, etc.,
Cic. Fam. 7, 22. —To sport or fool away a thing, i. e. to destroy or waste in sport; in mal. part., to violate, abuse ( poet. and in post-Aug. prose).(α).With dat.:(β).cui (frondi) Silvestres uri assidue capraeque sequaces Illudunt,
Verg. G. 2, 375:pecuniae illudere,
Tac. H. 2, 94 fin.:C. Caesar etiam matri ejus illusit,
id. A. 15, 72:pueritiae Britannici,
id. ib. 13, 17:feminarum illustrium capitibus,
Suet. Tib. 45.—Absol.:II.tum variae illudant pestes,
Verg. G. 1, 181.—Act. (in all the meanings of I.).A.In gen., to play at or with any thing ( poet. and very rare):B.illusas auro vestes,
i. e. lightly interwoven, Verg. G. 2, 464 (dub. al. inclusas); imitated by Avien. Perieg. 1258; cf. the periphrase: illusa pictae vestis inania, Prud. steph. 14, 104.—In partic., pregn.1.To scoff or mock at, to make a laughing-stock of, to ridicule (so most freq.):2.satis superbe illuditis me,
Ter. Phorm. 5, 8, 22:ut is, qui illusus sit plus vidisse videatur. Quid autem turpius quam illudi?
Cic. Lael. 26, 99:miseros,
id. de Or. 2, 58, 237:illusi ac destituti,
id. Quint. 16, 51:facetiis illusus,
Tac. A. 15, 68:pergisne eam, Laeli, artem illudere, in qua primum excello ipse?
Cic. Rep. 1, 13:artes,
Ov. M. 9, 66:ipsa praecepta (rhetorum),
Cic. de Or. 1, 19, 87:illud nimium acumen (opp. admirari ingenium),
id. ib. 1, 57, 243:voces Neronis, quoties caneret,
Tac. A. 14, 52: verbis virtutem superbis, [p. 887] Verg. A. 9, 634.—To destroy, ruin, violate, abuse (very rare):vitam filiae,
Ter. And. 5, 1, 3: illusique pedes (i. e. crapulā) vitiosum ferre recusant Corpus, ruined, i. e. staggering, Hor. S. 2, 7, 108:corpus alicujus,
Tac. A. 1, 71. -
7 inludo
illūdo ( inl-), si, sum, 3 (acc. to the first conj. illudiabant, Gell. 1, 7, 3; perf. subj. inlusseris, Cic. Lael. 26, 99 Bait., Lahm.), v. n. and a. [in-ludo].I.Neutr., to play at or with any thing, to sport with, amuse one's self with (syn. colludo; cf. ludificor).A.In gen. (very rare):B.illudo chartis,
amuse myself with writing, Hor. S. 1, 4, 139:ima videbatur talis illudere palla,
Tib. 3, 4, 35.—In partic., pregn.1. (α).With dat.:(β).ut ne plane videaris hujus miseri fortunis et horum virorum talium dignitati illudere,
Cic. Rosc. Am. 19, 54:ut semper gaudes illudere rebus Humanis!
Hor. S. 2, 8, 62:illudere capto,
Verg. A. 2, 64:discrimini publico,
Suet. Tib. 2:inlusit Neroni fortuna,
Tac. A. 16, 1 init.; cf. id. ib. 15, 72 fin. —In aliquem or aliquo:(γ).ego te pro istis factis ulciscar, ut ne impune in nos illuseris,
Ter. Eun. 5, 4, 20; cf.:quae cum dixisset in Albucium illudens,
Cic. de Or. 3, 43, 171:adeon' videmur vobis esse idonei, In quibus sic illudatis?
Ter. And. 4, 4, 19.—Absol.:2.illuseras heri inter scyphos, quod dixeram controversiam esse, etc.,
Cic. Fam. 7, 22. —To sport or fool away a thing, i. e. to destroy or waste in sport; in mal. part., to violate, abuse ( poet. and in post-Aug. prose).(α).With dat.:(β).cui (frondi) Silvestres uri assidue capraeque sequaces Illudunt,
Verg. G. 2, 375:pecuniae illudere,
Tac. H. 2, 94 fin.:C. Caesar etiam matri ejus illusit,
id. A. 15, 72:pueritiae Britannici,
id. ib. 13, 17:feminarum illustrium capitibus,
Suet. Tib. 45.—Absol.:II.tum variae illudant pestes,
Verg. G. 1, 181.—Act. (in all the meanings of I.).A.In gen., to play at or with any thing ( poet. and very rare):B.illusas auro vestes,
i. e. lightly interwoven, Verg. G. 2, 464 (dub. al. inclusas); imitated by Avien. Perieg. 1258; cf. the periphrase: illusa pictae vestis inania, Prud. steph. 14, 104.—In partic., pregn.1.To scoff or mock at, to make a laughing-stock of, to ridicule (so most freq.):2.satis superbe illuditis me,
Ter. Phorm. 5, 8, 22:ut is, qui illusus sit plus vidisse videatur. Quid autem turpius quam illudi?
Cic. Lael. 26, 99:miseros,
id. de Or. 2, 58, 237:illusi ac destituti,
id. Quint. 16, 51:facetiis illusus,
Tac. A. 15, 68:pergisne eam, Laeli, artem illudere, in qua primum excello ipse?
Cic. Rep. 1, 13:artes,
Ov. M. 9, 66:ipsa praecepta (rhetorum),
Cic. de Or. 1, 19, 87:illud nimium acumen (opp. admirari ingenium),
id. ib. 1, 57, 243:voces Neronis, quoties caneret,
Tac. A. 14, 52: verbis virtutem superbis, [p. 887] Verg. A. 9, 634.—To destroy, ruin, violate, abuse (very rare):vitam filiae,
Ter. And. 5, 1, 3: illusique pedes (i. e. crapulā) vitiosum ferre recusant Corpus, ruined, i. e. staggering, Hor. S. 2, 7, 108:corpus alicujus,
Tac. A. 1, 71. -
8 deludificor
deludificari, deludificatus sum V DEPdupe, make a complete fool of -
9 Cuiusvis hominis est errare; nullius nisi insipientis in errore perseverare
• Any man can make a mistake; only a fool keeps making the same oneLatin Quotes (Latin to English) > Cuiusvis hominis est errare; nullius nisi insipientis in errore perseverare
-
10 desipio
to act foolishly, play the fool, make an ass of one's self. -
11 moror
1. I.Neutr., to delay, tarry, stay, wait, remain, linger, loiter (syn.: cesso, cunctor, haesito; class.); eamus ergo ad cenam: quid stas? Thr. Ubi vis:II.non moror,
i. e. I have no objection, Ter. Eun. 3, 2, 6:Lucceius narravit, Brutum valde morari, non tergiversantem, sed exspectantem, si qui forte casus, etc.,
Cic. Att. 16, 5, 3:quid moror?
Hor. C. 2, 17, 6:quid multis moror?
why do I linger long? why make a long story of it? Ter. And. 1, 1, 87:ne multis morer,
to be brief, in short, Cic. Verr. 2, 4, 46, § 104:paulum morandum in his intervallis,
Quint. 11, 3, 39:quod adhuc Brundisii moratus es,
have tarried, remained, Cic. Fam. 15, 17, 2:in provinciā,
id. Att. 7, 1, 5:haud multa moratus,
i. e. without delaying long, Verg. A. 3, 610:nec plura moratus,
without tarrying any longer, id. ib. 5, 381:rosa quo locorum Sera moretur,
may linger, may be, Hor. C. 1, 38, 3:Corycia semper qui puppe moraris,
Juv. 14, 267.—With cum:ubi, et cum quibus moreris,
stay, reside, Sen. Ep. 32, 1.—With quin:nec morati sunt quin decurrerent ad castra,
Liv. 40, 31, 8.—In the part. perf. subst.:ad sexcentos moratorum in citeriore ripā cepit,
Liv. 21, 47, 3; 21, 48, 6; cf.:ad duo milia aut moratorum aut palantium per agros interfecta,
id. 24, 41, 4; v. Drakenb. ad h. 1.—Act., to delay, retard, detain, cause to wait, hinder:2.ne affinem morer, Quin, etc.,
delay, Plaut. Aul. 4, 2, 5:argentum non morabor quin feras,
id. As. 2, 2, 88:morari ac sustinere impetum hostium,
Caes. B. C. 2, 26:conanti dexteram manum,
id. ib. 5, 44, 8:eum,
Cic. Fam. 6, 20, 28:iter,
Caes. B. G. 7, 40:naves,
Plin. 9, 25, 41, § 80:morari ab itinere proposito hostem,
Liv. 23, 28, 9:morantur pauci Ridiculum et fugientem ex urbe pudorem,
Juv. 11, 54.—To fix the attention of, to delight, amuse, entertain: morata recte Fabula Valdius oblectat, populum meliusque moratur, Quam, etc., delays, i. e. entertains, Hor. A. P. 321:B.carmina, quae possint oculos auresque morari Caesaris,
arrest, id. Ep. 1, 13, 17:tardior stilus cogitationem moratur,
Quint. 1, 1, 28: profecto non plus biduum aut— Ph. Aut? nihil moror, I will wait no longer, will bear no delay, Ter. Eun. 1, 2, 104:egomet convivas moror,
keep them waiting, Ter. Heaut. 1, 1, 120.—In partic.: nihil morari aliquem, not to detain a person, to let him go, to dismiss. Thus the consul said when he dismissed the Senate:2.Nihil amplius vos moramur,
I will detain you no longer, you are dismissed, Capitol. M. Aurel. 10. This is the customary formula for abandoning an accusation and dismissing an accused person:C. Sempronium nihil moror,
i. e. I withdraw my accusation against, Liv. 4, 42, 8:cum se nihil morari magistrum equitum pronuntiasset,
id. 8, 35, 8:negavit, se Gracchum morari,
id. 43, 16, 16.—Hence,Trop.: nihil morari (with acc., an object-clause, or quo minus), to let a thing go, i. e. not to value or regard, to care nothing about it, to have nothing to say against it, etc.:► 1.nam vina nihil moror illius orae,
care nothing for it, am not fond of it, Hor. Ep. 1, 15, 16:officium,
id. ib. 2, 1, 264:nec dona moror,
Verg. A. 5, 400:nil ego istos moror faeceos mores,
Plaut. Trin. 2, 2, 18 Brix ad loc.—With object-clauses:alieno uti nihil moror,
I do not want to, Plaut. Capt. prol. 16: nihil moror, eos salvos esse, et ire quo jubetis, am not opposed to it, have nothing to say against it, Ant. ap. Cic. Phil. 13, 17, 35:nil moror eum tibi esse amicum,
Plaut. Trin. 2, 2, 56.— With quominus:nihil ego quidem moror, quominus decemviratu abeam,
I do not hesitate to, I will immediately, Liv. 3, 54, 4. —Hence, * mŏrātē, adv., lingeringly, slowly:moratius,
Sen. Q. N. 6, 14, 3.Act. collat. form mŏro, āre: quid moras? Naev. ap. Diom. p. 395 P.: morares Enn. ib.: moraret, Pac. ib. (cf. Enn. p. 154, v. 11 Vahl.; Trag. Rel. p. 82 Rib.; Com. Rel. p. 16 ib.).—2.Pass. impers.: ita diu, ut plus biennium in his tricis moretur, be spent, lost, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 5, 2.2.mōror, 1, v. dep. n. [môros], to be foolish, be a fool (post-Aug.), in the lusus verbb.:morari eum (Claudium) inter homines desiisse, productā primā syllabā, jocabatur,
Suet. Ner. 33.
См. также в других словарях:
make a fool of — 1. To cause (someone) to look ridiculous or stupid 2. To humiliate or dupe 3. To disappoint • • • Main Entry: ↑fool make a fool of see under ↑fool1 • • • Main Entry: ↑make * * * … Useful english dictionary
make a fool of — (yourself) to do something which makes you appear ridiculous. If you re afraid to make a fool of yourself, you will never be a successful performer. My former husband thought it was fun to make a fool of me. Related vocabulary: make a spectacle… … New idioms dictionary
make a fool of — index delude, dupe, hoodwink, humiliate, illude, mock (deride) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton … Law dictionary
make a fool of — trick or deceive (someone) so that they look foolish. ↘(make a fool of oneself) appear foolish through incompetent or inappropriate behaviour. → fool … English new terms dictionary
make a fool of yourself — phrase to make yourself seem stupid by behaving in a silly or embarrassing way He made a fool of himself by turning up drunk to a TV chat show. Thesaurus: to behave in a silly waysynonym to be, or to become ashamed or embarrassedsynonym… … Useful english dictionary
make a fool of yourself — make a fool of (yourself) to do something which makes you appear ridiculous. If you re afraid to make a fool of yourself, you will never be a successful performer. My former husband thought it was fun to make a fool of me. Related vocabulary:… … New idioms dictionary
make a fool (out) of someone — phrase to deliberately make someone seem stupid, for example by tricking them I felt that Sally had made a complete fool of me. Thesaurus: to cheat or trick someonesynonym Main entry: fool … Useful english dictionary
make a fool out of — make a fool (out) of : to cause (someone) to look stupid or foolish She made a fool of me by insulting me in front of my friends. • • • Main Entry: ↑fool … Useful english dictionary
make a fool of somebody — make a ˈfool of sb idiom to say or do sth deliberately so that people will think that sb is stupid • Can t you see she s making a fool of you? • I will not be made a fool of like this. Main entry: ↑foolidiom … Useful english dictionary
make a fool of — make fun of, mock, laugh at … English contemporary dictionary
make a fool of — or (informal)[make a monkey of] {v. phr.} To make (someone) look foolish. * /The boy made a fool of himself./ * /Mary s classmates made a fool of her by telling her the party was to be a masquerade./ … Dictionary of American idioms